HOOFDSTUK 1

wereld van verschil, geschreven door elviera van vliet

HOODSTUK 1

RAAR

Mijn hoofd zit vol, en waarmee??? Met allerlei dingen die er niet toe doen. Allemaal onzin. Ik denk ze gewoon. Ik heb ook geen idee waar ze vandaan komen. Een ding weet ik wel, ze komen gewoon en gaan pas weg als ik slaap. Als ik slaap tenminste.
Ik denk aan de raarste dingen.

Ik kan ze onmogelijk opnoemen maar ik denk echt heel erg raar. Ik ben raar, iedereen vindt me raar. Dat weet ik gewoon. Ze zeggen het niet maar ik weet toch hoe ze naar me kijken.

Vooral in de supermarkt vinden ze me raar. Soms als ik iets laat vallen kijken ze me vreemd aan alsof ik van een andere planeet kom. Ik ren als een razende tornado langs de schappen alsof ik de trein moet halen en pak ik de dingen die ik niet moet hebben. Dan vergeet ik waar ik voor gekomen ben en zoek zenuwachtig naar mijn portomonee, die ik dan thuis op tafel heb laten liggen. Tja, dat vind men raar. Ik ben raar.

Zie je nou wel???? Hoe vaak moet ik nou nog zeggen dat ik een boodschappenbriefje moet maken??? Ik word er gek van. Zelfs na 100 keer kan ik niet bedenken dat een boodschappenlijst veel makkelijker is. Het is me ook al eens overkomen dat ik een boodschappenlijst had gemaakt, (een van de weinige keren waarschijnlijk) en toch in staat was om de helft te vergeten. Stom, stom en nog eens stom. Als je dan op zaterdag boodschappen hebt gedaan en je komt er zondagochtend achter dat je de koffie en het kattenvoer vergeten bent zou je denken dat je daar van leert, maar nee hoor, ik niet. Ik blijf me voor de rest van mijn leven dingen vergeten.

Die schattige lieve maar ozo beschuldigende kattenogen maken het dan veel en veel erger als ik kattenvlees vergeten ben te kopen. Twee paar indringende geelachtige ogen die me beschuldigend aankijken van jij bent geacht om ons eten te verschaffen, voor ons te zorgen, van ons te houden.

Ik haat supermarkten. Ik haat ze echt. Het liefst vermijd ik ze gewoon. Al die mensen met volle karretjes in veel te smalle gangpaadjes. Iedereen moet net het zelfde hebben als ik en ik struikel over de winkelmandjes en kan me dan nog net vastgrijpen aan een van de schappen die dan vervolgens vervaarlijk naar voren helt. Ik ben raar. Alles wat ik aanraak gaat kapot of valt naar beneden.

Waar ik me nog het allermeest aan irriteer is als iemand niet opzij gaat als ik er langs wil. Bijvoorbeeld zo,n hele brede vent met een enorme bierbuik en zijn karretje volgepropt met pinda,s, chips en bierbommetjes. Met daarop weer vijf kratten heineke, die dan breeduit het smalle gangpaadje vult met zijn hele verschijning. Als je dan vraagt of je mag passeren heeft ie je niet gehoord en probeer je je langs hem heen te wurmen en dan krijg je nog een boze blik toe omdat je probeert voor te piepen bij de kassa en ik wilde er alleen maar langs. Zucht. Daar krijg ik nou een bult van.

Ik krijg altijd een bult in die supermarkt. Al die mensen op elkaar gepropt in een kleine ruimte. Op elkaar gepropt als een grote prop papier. Parfums en afsteshaves die je door elkaar ruikt en dan nog proberen om niet over te geven. Het is omdat je nou eenmaal eten nodig hebt want anders zou ik daar nooit meer naar toe gaan. Eerlijk.

Hoe komt het toch dat mensen me altijd vertellen dat ik me beter druk kan maken over dingen die er wat toe doen??? Als het aan mij lag, krijg ik overal een bult van. Het is ook zo lastig in die supermarkt.

Ik kan er niet tegen, het geluid, en dat geroezemoes en het het geluid van rollende winkelwagentjes maken me gillend gek. Al die geluiden bij elkaar maken dat het harder klinkt dan het in werkelijkheid is. Het lijkt wel alsof mijn hoofd elk moment uit elkaar barst. Binnen in mij voelt alles strak. Mijn spieren spannen zich onwillekeurig aan en mijn hoofd krijgt een soort adrenalinestoot waar ik geen controlle over lijk te hebben. Het gaat vanzelf. Alle remmen raken los en het gevolg is dat ik dan als een dolle stier door die supermarkt ren zonder acht te slaan op wat er om me heen gebeurt.

Ik ben raar, Ik ben echt heel raar. Ik ben niet normaal, Ik voel het toch??? Ik weet het gewoon. Mensen vinden me raar. Zal ik ooit normaal worden.